10 Kasım

Her 10 Kasım saat dokuzu beş geçe kendiliğinden süzülür yaşlar gözlerimden, durduramam. Üzüntü ya da kederden değil. Ata’mın bu dünya boyutundaki fiziki yokluğundan da değil. Ülkemin, dünyanın, gezegenin içinde bulunduğu “haller”den de değil. Bilirsiniz işte o halleri. Açlık, yokluk, adaletsizlik, çocuklar, ah o çocuklar. Öyle bir ölsemÖyle bir ölsem çocuklarSize hiç ölüm kalmasa demiş ya…